Istilah

Jauf (الجوف): Secara bahasa bermaksud rongga atau ruang kosong di bahagian dalam sesuatu benda. Dalam konteks ilmu Tajwid, ia merujuk kepada ruang kosong pada kerongkong dan mulut yang menjadi tempat keluarnya (makhraj) bagi huruf-huruf mad, iaitu alif (ا), wau (و), dan ya (ي). Manakala dalam disiplin ilmu Fiqah, istilah ini merujuk kepada rongga badan yang terbuka (seperti mulut, hidung, dan telinga) di mana kemasukan sesuatu jirim ke dalamnya boleh menjejaskan kesahihan ibadah puasa seseorang.